مجموعه نوحه های حاج مهدی اکبری سري دوّم

شام غریبان شده وای وای یابن زهرا یابن حیدر ای علمدار من ای سپهدار من جوانان بنی هاشم بیایید شاه با دست گلی جانب دلدار رود آی بچه ها خبر بدید وای وای ای گل بوستان نیکوی حسن ای داد از بی وفایی ای فریاد از غریبی ابروانی که کمان چو لبه داس شده علم اگر از دست علمدار زمین نمی خورد حسینی صبر از زینب آموخت   شور   ماه داغ و آه غم ماه ماتم آمده تو مهر و مهتاب منی عطش میون خیمه ها آتیش به قلب ما زده روی زمین یک وادی دیوانگان است می خوای بری کرب و بلا بسم الله یا عباس کاشف الکرب الحسین راهم بدی راهم ندی کرب و بلات دوست دارم هر کی میاد پیشم میگه داره میره کرب و بلا یه دلی دارم که تو کردی غارت باز شد این قلب من صحن بین الحرمین وقتی که دل فنا بود جهان یه نا کجا بود ای خدا من با چه چشمی بنگرم راه حرم را در دفتر دل حک شده مدیون حسینم یک آسمون غم گرفته از سوز و درد زینب دستای کوچیکت بابا یه نامه ای نوشته بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم دوست دارم دیوونه باشم

مجموعه نوحه های حاج مهدی اکبری سري سوّم

ای به دنیا شاه و سرور تویی دلبر تویی دلدار من صادقم غم نصیبم یارب غریبم غریبم همه ذرات عالم می گویند یا اباالفضل تو مهر من محراب من عشقت در نایاب من ساقی تشنه کامان جان ها فدای جانت از غم عشق تو در تب و تابم به تولای مرتضی گل ما را سرشتند  ابااالفضل علمدار غلام توام ای ساقی و سردار کاشکی بشه بازم بهم عنایت   اینقده دست و پا مزن ای گل پرپر من منم از همون بچگیام نمک گیر خونت بودم من گدای دوره گردم  ای سراپا چون پیمبر ای به میدان همچو حیدر  از اون روزی که نمکت وارد خون من شده  همه عاشقی با من همه دلبری با تو  عشق حسین تو سینه ها مثل یه گل کاشتنیه  نفس نفس در شور و شینم  عجب مویی عجب چشمی سلطان علی موسی الرضایی  من از می تو مستم دل را به تو من بستم

مجموعه نوحه های حاج مهدی اکبری سري چهارم

صحنش به همه خسته دلان منزل یابن الحسن بیا که عزای محرم است  آی آدما ما گم شدیم تو شهر رنگی شما چشم من بی تاب است   بزار پای غم تو بمونم تا قیامت  خلقتت تا به ابد سر مگو خواهد ماند من گریه کنم گریه کن اشک اباالفضل شعله برارم ز جگر گریه کنم زار زنم  با یک اشاره شبا تو هیئت وسط هر سینه زنی   قبله دلها کرب و بلا   خیلی وقته که دلم بهونه کرده می کشان کوی تو جرعه نوش کوثرند  کاروانی از فراسوی بهشت   به کربلا شد به پا خیمه و خرگاه عشق هر تار موی تو بوسیدنی باشد  گریبان پاره آمد به سوی آمد  اگر کشتند چرا مویت کشیدند  سر تو رو به رومه دیگه کارم تمومه شور حسینیست در نوای رقیه  ارباب ارباب یا اباالفضل آری صد بهشت با قشنگی و با تموم شور و شینش ای که به خاک افتاده ای سقای من  وای این کیه گوی سبقت از هر چی یله برده  آرزومه که زیر علم بمیرم   زیبا دلداری تو علمداری    آفتاب نیزه ها بودی سایبان سر ما بودی وقتی زیر تیغ و نیزه دست و پا زدی  لای لای اصغر بی شیرم آفتاب روی بامی بر علی اکبر غلامی  میاد از دور یه سیاهی به امید نیم نگاهی  یتیم کشی که تموشا نداره بس که زخم از چهار سو بنشسته بر زخم تنم

منبع : سايت بزرگ زاكرين